“Wacht-een-beetje is ook een dorp.”
Beste Jos en andere schaakliefhebbers,
Lang heb ik getwijfeld om mij ook dit jaar weer in het eindspelgebeuren te storten. Immers een wisselbeker is pas echt een wisselbeker als hij van eigenaar verwisselt, toch? Maar als de webmaster je gaat aanspreken met termen als Einstein en professor, dan wordt de verleiding natuurlijk groot om je weer te laven aan de verukkelijke schaakproblemen die Jos ons ongetwijfeld weer voor gaat schotelen.
Maar het laatste zetje in de rug kwam toch wel van de stelling zelf: Een schok van herkenning sidderde door mijn lichaam. Zag ik het goed? Inderdaad: Dit was de stelling uit mijn beslissende partij tegen Kramnik op het open wk blaas-schaken! Zo’n kans kon ik natuurlijk niet aan mijn ferme neus voorbij laten gaan.
Enige uitleg is hier wel op zijn plaats. Wat is blaas-schaak? (Niet te verwarren met blaas-kaak; dat is een blessure bij het blaasvoetbal) Blaas-schaak is een vorm van schaken voor mensen met een zwakke blaas van wie medisch vastgesteld is dat zij gemiddeld vaker dan 37,8 keer naar het toilet gaan tijdens een lange schaakpartij, 20,4 keer tijdens een beker-partij en 8,9 keer tijdens of na een vluggertje. Een poging om ook het blind-blaas-schaak te promoten stuitte op hevig verzet van de schoonmaaksters: Blind schaken ging nog wel, maar blind plassen bleek een veel groter probleem.
Er wordt vantevoren geloot in welke toiletten men speelt . Het urineverlies wordt gecontroleerd door gediplomeerde verpleegsters en voor elk toilet staat een politieagent om het smokkelen van computers en andere hulpmiddelen tegen te gaan.
Zoals bekend, is Kramnik al vele jaren de onbetwiste koning van het blaas schaak:
Maar aangezien de kwaliteit van mijn prostaat met dezelfde snelheid achteruitholt als de verdedigers van Feyenoord, had ik besloten om hem dit jaar van zijn troon te stoten.
Kramnik zou Kramnik niet zijn als hij niet zijn eigen voorwaarden had: Hij had bedongen dat hij zijn eigen verpleegsters mee mocht brengen om de urine monsters af te nemen. En dat er een Russische agente voor mijn toilet moest:
Wat heb ik nu aan mijn rijwiel slingeren? Zo zijn we niet getrouwd! Ik eiste hetzelfde voorrecht: Ik heb mijn eigen Afrikaanse verpleegteam ingehuurd en mijn vrouw ging mee als mijn persoonlijke agente:
De partijen waren erg interessant. Nieuwe trucs werden op de wc geoefend en daar kwam alles er vaak in 1 keer uit. De laatste ronde moest de beslissing brengen en juist in deze ronde moest ik tegen Kramnik:
In de laatste beslissende partij kwam het volgende eindspel op het bord:
Natuurlijk moest ik hevig plassen, en zat ik als gewoonlijk in hevige tijdnood. Ik had wel gezien dat slaan op c6 me niet zoveel op zou leveren, omdat dan mijn grootste troef, pion b7, ook van het bord zou verdwijnen. Eerst dus maar even schaak geven:
Zwart moet nauwkeurig antwoorden. Op Ka5 volgt vanzelfsprekend Tb4; en dan is promotie na afruil van de torens niet meer te voorkomen. De toren tussenplaatsen op b4 is complete waanzin. Die sla je dan met de pion waarna een zet later de b pion promoveert. Terwijl zijn broek langzaam geel kleurde, speelde Kramnik daarom noodgedwongen:
Op dit moment moest ik mijn benen over elkaar slaan om de urineleiding af te knellen. De aandrang werd steeds groter. Ik had een pion verloren, maar de a-lijn was nu open. Zou ik daar wellicht gebruik van kunnen maken? Ik gaf weer schaak:
Onder Kramniks stoel begon zich een geel plasje te vormen. De verpleegsters stonden op het punt om in te grijpen. Hij kon duidelijk geen Ka2 spelen, want dan zou ik hem met de penning Tc2 tot torenruil dwingen en daarna zou mijn b pionnetje triomfantelijk promoveren. Daarom was zijn antwoord wederom gedwongen; terug naar a4:
Mijn blaas stond nu echt op barsten. Ik kon het gewoon niet meer ophouden, dus in lichtelijke paniek speelde ik – geheel tegen mijn aanvallende natuur in - een wat afwachtend zetje.
En daarna rende ik naar de toiletpot. En juist toen de bevrijdende straal tegen het witte porselein kletterde en een gelukzalig gevoel mijn hele lichaam vulde, begreep ik ineens in een flits hoe goed mijn laatste zet - onbedoeld - was geweest.
Zo goed, dat het nu voor Kramnik geen enkele zin meer had om ook naar het toilet te gaan. Soms loont het blijkbaar de moeite om even af te wachten. Want zie: Zwart kan geen goede zetten meer doen:
Als hij met een van zijn pionnen speelt, dan volgt b8(D). Zwart moet dan de dame nemen met zijn toren. Daarna volgt Ta1 schaak. De zwarte koning moet naar de b-lijn wijken (bv naar b5) Daarna volgt Tb1 schaak met torenwinst, want zwart kan zijn toren op b8 niet dekken.
Als hij met zijn koning naar de b-lijn gaat, volgt natuurlijk promotie.
Als hij met zijn koning naar a3 gaat, volgt vanzelfsprekend ook Ta1 schaak. Daarna moet of de koning weer naar de b-lijn zodat de witte b-pion kan promoveren. Of de zwarte toren moet er tussen op a2, maar dan gaat de pion ook promoveren nadat de torens afgeruild zijn.
Als hij met zijn koning naar a5 gaat, volgt ook Ta1 schaak, dan moet de koning naar de b-lijn toe en gaat de pion veranderen in een dame.
Als hij met de toren van de b-lijn afgaat volgt promotie.
Als hij met zijn toren op de b-lijn blijft, gaat het op dezelfde manier fout: Er volgt altijd Ta1 schaak. In het geval dat de toren naar b3 was gegaan, zou die er nog tussen kunnen komen op a3, maar dan volgt weer de afruil der torens en daarna promotie. In de andere gevallen moet de koning wijken naar de b-lijn. Staat hij nu voor zijn toren. Dan volgt nog een keer schaak op b1 en daarna torenruil en daarna promotie. Staat hij nu achter zijn toren (bv Toren op b4 en Koning op b5), dan staat hij diezelfde toren lelijk in de weg en dan kan de b-pion zelfs met schaak promoveren.
Dit had Kramnik ondertussen ook wel gezien. Het water kwam nu uit alle denkbare openingen in zijn lichaam. De verpleegsters overhandigden hem dozen vol tissues, maar tevergeefs. Hij speelde vol afschuw de enige zet die hij nog niet doorgerekend had:
Maar dit irritante pionnetje is in deze stelling wel zeer vergiftigd!!! Want nu volgt toch:
En waar moest Kramnik nu naar toe met zijn koning? Quo Vadis? In een vermetele, uiterste, ultieme, wanhopige, krankzinnige, nutteloze, maar moedige poging probeerde zwart zijn toren nog te gaan dekken:
En terwijl ik potverdorie alweer aandrang begon te krijgen speelde ik toch kalm
Welk een pure ellende voor de arme Kramnik. Niet alleen was zijn onderbroek en bovenbroek doordrenkt met onwelriekende urine, maar ook stonden zijn twee plus pionnen hem nu danig in de weg!! Zonder die pionnen had hij het makkelijk remise kunnen houden, maar in deze stelling vormden zij twee dodelijke blokken aan zijn been. Twee verdedigers waar je nul komma nul gemak van hebt. Zoiets als de Cler en van Bronckhorst zou je kunnen stellen.
Ik moet even plassen, stamelde Kramnik en als teken ter overgave gaf hij mij een slap handje. Ik weet nog dat ik mij vooral afvroeg of hij dat handje wel gewassen had!
Het is duidelijk: de koning moet wijken, maar kan zijn toren niet dekken op a6 of c6, want daar staan zijn eigen pionnen. De zwarte toren op b7 valt. Zoals Stefan zou zeggen: Stoeken in die dooz! Gelukkig wist Kramnik niet dat het mij nog de nodige moeite zou kosten om met een toren tegen twee pionnen te winnen, maar met wat nadenken moet dat zelfs Kotokov toch lukken.
Zo zie je maar weer, dat geduld een schone zaak is en dat je de Cler en van Bronckhorst beter snel kunt verkopen.
De hoofdprijs van het toernooi bestond uit een totaalpakket: Vierduizend pakken incontinentie luiers en een jaar lang gratis plaspillen. Ik zal ze a.s. woensdag uit gaan proberen.
Tot zover. Ik ga nu nog snel even naar het strand met mijn eigen politieagente. Even lekker van het laatste zonnige weekend genieten. En stiekem in de zee plassen.
Met vriendelijke groeten,
Arie
PS: Voor diegene die diagrammen in hun verslag willen plakken; ik maak ze m.b.v de website ChessUp. Handig.